این شاید مهم ترین سند در کل برنامه باشد که توسط سازمان‌های حمایتی صادر می‌شود و اعلام می‌کند که از طرح کسب‌وکار شما حمایت می‌کند. بدون این نامه، پرونده Start-Up Visa قابل ارسال نیست.

نسخه رسمی و دیجیتال حمایت سازمان است که مستقیماً برای اداره مهاجرت ارسال می‌شود. این مدرک مکمل Letter of Support است.

استارتاپ باید شرایط زیر را داشته باشد:
– هر متقاضی حداقل 10٪ حق رأی داشته باشد.
– مجموع سهم متقاضیان و سازمان حمایت‌کننده بیش از 50٪ باشد.
– شرکت در کانادا ثبت شود.
– عملیات اصلی بیزینس در کانادا انجام شود.

متقاضیان باید ثابت کنند که نقش حقیقی در توسعه استارتاپ در کانادا دارند و تنها یک سهام‌دار صوری نیستند.

در برنامه استارتاپ ویزای کانادا، اعضای تیم به دو دسته Essential و Non-Essential تقسیم می‌شوند. اعضای Essential افرادی هستند که حضور و نقش آن‌ها برای موفقیت بیزینس حیاتی است؛ یعنی اگر این افراد از پرونده حذف شوند، اجرای طرح عملاً امکان‌پذیر نخواهد بود. معمولاً شخص یا اشخاصی که نقش کلیدی در تکنولوژی، توسعه محصول، مدیریت عملیات، یا مالکیت فکری دارند Essential محسوب می‌شوند. در مقابل، اعضای Non-Essential افرادی هستند که نقش آن‌ها مهم است اما نبودشان باعث شکست پروژه نمی‌شود. این دسته از افراد می‌توانند در پرونده باقی بمانند، اما در صورت رد شدن یک فرد Non-Essential، بقیه اعضای تیم همچنان می‌توانند مسیر مهاجرت خود را ادامه دهند. نکته بسیار مهم این است که اگر حتی یک عضو Essential ریجکت شود، کل پرونده تیم ریجکت خواهد شد؛ به همین دلیل انتخاب درست Essentialها و ارائه مدارک قوی برای آن‌ها یک بخش استراتژیک در موفقیت پرونده Start-Up Visa است.

ارائه استارتاپ یا Start-Up Pitch مهم‌ترین ابزار تیم برای قانع کردن سازمان‌های تعیین‌شده است. این ارائه معمولاً در قالب یک جلسه کوتاه حضوری یا آنلاین برگزار می‌شود و هدف آن معرفی روشن و حرفه‌ای از مشکل بازار، راه‌حل پیشنهادی، مدل کسب‌وکار، مزیت رقابتی و قابلیت رشد محصول است. Pitch باید دقیق، مختصر و قانع‌کننده باشد و نشان دهد تیم نه‌تنها ایده خوبی دارد، بلکه توانایی اجرای آن در مقیاس بزرگ را نیز داراست. بسیاری از سازمان‌های تعیین‌شده تصمیم نهایی خود درباره حمایت یا عدم حمایت را بر اساس همین ارائه اتخاذ می‌کنند.

قابلیت رشد یکی از معیارهای اصلی برنامه استارتاپ ویزا است و به توانایی یک بیزینس برای توسعه سریع، ورود به بازارهای بزرگ‌تر و ایجاد اشتغال و درآمد قابل توجه اشاره دارد. یک کسب‌وکار مقیاس‌پذیر باید بتواند بدون افزایش هزینه‌های مت proportional، تعداد مشتریان، جغرافیا یا حوزه خدمات خود را گسترش دهد. در پرونده استارتاپ ویزا، نشان دادن قابلیت رشد یعنی اثبات اینکه استارتاپ تنها یک کسب‌وکار محلی یا کوچک نیست، بلکه ظرفیت تبدیل‌شدن به یک بیزینس ملی یا حتی بین‌المللی را دارد. این نکته یکی از مهم‌ترین مواردی است که سازمان‌های تعیین‌شده و اداره مهاجرت برای ارزیابی نوآوری و پتانسیل موفقیت تیم بررسی می‌کنند.

بیزینس پلن و پیچ‌دک دو ابزار متفاوت اما مکمل در مسیر استارتاپ ویزا هستند. Business Plan یک سند جامع و مفصل است که شامل تحلیل بازار، استراتژی رشد، پیش‌بینی مالی، برنامه عملیاتی و ساختار مدیریتی می‌شود. این سند معمولاً برای اداره مهاجرت و فرآیندهای رسمی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در مقابل، Pitch Deck نسخه خلاصه و بصری‌تر از ایده است که به‌طور معمول در ۱۰ تا ۱۵ اسلاید تهیه می‌شود و هدف آن جلب توجه سریع سازمان‌های تعیین‌شده یا سرمایه‌گذاران است. پیچ‌دک بیشتر روی داستان‌پردازی، جلوه بصری و طرح کلی بیزینس تمرکز دارد، درحالی‌که بیزینس‌پلن باید جزئیات دقیق‌تر و داده‌های تحلیلی ارائه دهد. هر دو document نقش مهمی در پذیرش استارتاپ دارند و باید هماهنگ و حرفه‌ای تهیه شوند.

صندوق‌های VC معمولاً به‌دنبال استارتاپ‌هایی هستند که پتانسیل رشد بسیار بالا و مدل درآمدی قابل‌گسترش دارند. این سازمان‌ها تنها در صورتی حمایت می‌کنند که متقاعد شوند استارتاپ در یک بازار بزرگ فعالیت می‌کند و قابلیت تبدیل شدن به یک کسب‌وکار میلیاردی را دارد. در مسیر برنامه استارتاپ ویزا، اگر یک VC طرح شما را تأیید کند باید حداقل ۲۰۰ هزار دلار سرمایه‌گذاری واقعی انجام دهد. این گروه‌ها استانداردهای بسیار سخت‌گیرانه‌تری در مقایسه با شتاب‌دهنده‌ها دارند و معمولاً از تیم‌هایی حمایت می‌کنند که در مراحل نسبتاً پیشرفته‌تری از توسعه محصول هستند.

Angelها معمولاً سرمایه‌گذارانی هستند که علاوه بر منابع مالی، تجربه کارآفرینی و ارتباطات ارزشمند در اختیار تیم قرار می‌دهند. سطح پذیرش آن‌ها کمی ساده‌تر از VCهاست؛ اما همچنان نیازمند ایده‌ای معتبر، مدل بیزینسی شفاف و تیم توانمند هستید. برای اخذ حمایت از این گروه‌ها حداقل ۷۵ هزار دلار سرمایه‌گذاری لازم است. مزیت کلیدی Angelها نسبت به VCها این است که در اغلب موارد همراهی نزدیک‌تری با بنیان‌گذاران دارند و در تصمیم‌گیری سریع‌تر عمل می‌کنند.

انکوباتورها محبوب‌ترین و رایج‌ترین مسیر برای دریافت Letter of Support هستند؛ زیرا برخلاف Angel یا VC، الزام به سرمایه‌گذاری نقدی ندارند. این سازمان‌ها با پذیرش یک تیم در برنامه خود، حمایت رسمی صادر می‌کنند و معمولاً امکاناتی مانند منتورشیپ، فضای کاری، کارگاه‌های آموزشی و شبکه‌سازی ارائه می‌دهند. سطح نیازمندی‌ها بین انکوباتورها متفاوت است: برخی تنها یک Pitch Deck حرفه‌ای می‌خواهند و برخی دیگر نیاز به نمونه اولیه (MVP) یا تیم مدیریتی تکمیل‌شده دارند. مزیت مهم انکوباتورها این است که برای کسب‌وکارهای اولیه و تیم‌هایی که هنوز سرمایه‌گذار جذب نکرده‌اند مناسب‌تر هستند.